TV Girl؛ بیوگرافی، تاریخچه، آلبومها و بهترین آهنگها
TV Girl یکی از شناختهشدهترین گروههای ایندی پاپ است که با ترکیب سمپلهای قدیمی، موسیقی لو-فای و روایتهایی درباره عشق، تنهایی و روابط پیچیده شناخته میشود. آلبومهایی مانند French Exit و Who Really Cares هویت موسیقایی گروه را شکل دادند و قطعاتی مثل Lovers Rock، Not Allowed و Cigarettes out the Window به محبوبترین آثار آنها تبدیل شدند.
TV Girl؛ وقتی نوستالژی، عشق و تنهایی به موسیقی تبدیل میشوند
بعضی گروههای موسیقی را میتوان فقط با چند کلمه توصیف کرد: نوستالژیک، عجیب، صمیمی و کمی تلخ. TV Girl یکی از همان گروههاست؛ گروهی که موسیقیاش ترکیبی از ایندی پاپ، لو-فای، سمپلهای قدیمی، بیتهای هیپهاپی و حالوهوای رؤیایی است.
صدای TV Girl در نگاه اول ساده به نظر میرسد؛ اما پشت این سادگی، مجموعهای از سمپلهای قدیمی، صداهای بریدهشده، گیتارهای نرم، درامهای الکترونیک و وکال آرام و بیتکلف Brad Petering قرار گرفته است.
این گروه در سال ۲۰۱۰ در سندیگو شکل گرفت و در طول سالها از یک پروژهی مستقل و نسبتاً ناشناخته به یکی از شناختهشدهترین نامهای ایندی پاپ در میان نسل جدید شنوندگان موسیقی تبدیل شد.
TV Girl چیست و از کجا شروع شد؟
TV Girl در سال ۲۰۱۰ در سندیگو، کالیفرنیا شکل گرفت. Brad Petering و Trung Ngo هستهی اولیه گروه را تشکیل دادند و فعالیت خود را بیشتر بهعنوان یک پروژهی تجربی و تفریحی آغاز کردند.
نام TV Girl نیز از یک قطعه از گروه آمریکایی Beat Happening گرفته شده است.
گروه در همان سالهای ابتدایی شروع به انتشار EP و قطعات مستقل کرد. یکی از نخستین قطعاتی که توجه زیادی به خود جلب کرد، If You Want It بود؛ قطعهای که از نمونهای از نسخهی Todd Rundgren از آهنگ Hello It's Me استفاده میکرد و بعدها به دلیل مسائل مربوط به حقوق اثر از دسترس خارج شد.
این استفاده از سمپلهای قدیمی بعدها به یکی از ویژگیهای اصلی هویت صوتی TV Girl تبدیل شد.
صدای TV Girl چه ویژگیای دارد؟
قرار دادن TV Girl در یک ژانر مشخص کار سادهای نیست.
موسیقی آنها معمولاً در محدودهی indie pop، dream pop، lo-fi، indie electronic و psychedelic pop قرار میگیرد؛ اما تأثیر موسیقیهای قدیمی، هیپهاپ و فرهنگ سمپلینگ نیز در آثارشان بسیار پررنگ است.
یکی از ویژگیهای مهم موسیقی TV Girl استفاده از سمپلهای قدیمی است. گروه بارها از قطعات موسیقی دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، صداهای فیلمها و قطعات کمتر شناختهشده استفاده کرده و آنها را در فضایی کاملاً متفاوت قرار داده است.
نتیجه چیزی میان گذشته و حال است؛ موسیقیای که هم حس یک صفحهی قدیمی را دارد و هم با بیتها و ساختارهای مدرن شنیده میشود.
چرا موسیقی TV Girl اینقدر نوستالژیک است؟
یکی از دلایل اصلی، استفاده از صداهایی است که ناخودآگاه یادآور موسیقی قدیمی هستند.
صدای وکالها معمولاً خشک و بیش از حد پردازششده نیست. در کنار آن، سمپلهای قدیمی، نویز، افکتهای وینتیج و ملودیهای ساده فضایی میسازند که شنونده را به نوعی گذشتهی خیالی میبرد.
اما این نوستالژی همیشه خوشحالکننده نیست.
در بسیاری از قطعات TV Girl، پشت فضای آرام و حتی گاهی شاد موسیقی، داستانهایی دربارهی عشق، شکست، تنهایی، میل، رابطههای پیچیده و فاصلهی عاطفی وجود دارد.
همین تضاد یکی از جذابترین بخشهای موسیقی گروه است.
French Exit؛ آلبومی که TV Girl را تعریف کرد
در سال ۲۰۱۴، TV Girl اولین آلبوم استودیویی خود یعنی French Exit را بهصورت مستقل منتشر کرد.
این آلبوم را میتوان یکی از مهمترین نقاط شکلگیری هویت موسیقایی TV Girl دانست. French Exit مجموعهای از آهنگهایی است که دربارهی عشق، میل، شکست و روابط انسانی صحبت میکنند؛ اما نه با زبان معمول موسیقی عاشقانه.
در اینجا عشق همیشه زیبا نیست.
گاهی خودخواهانه است، گاهی ناسالم است و گاهی به چیزی بین علاقه و بیتفاوتی تبدیل میشود.
خود گروه نیز فضای این آلبوم را با مفاهیمی مانند عشق زیاد، میل از دسترفته و روابط پیچیده پیوند داده است.
Lovers Rock؛ مشهورترین آهنگ TV Girl
احتمالاً اگر فقط یک آهنگ از TV Girl شنیده باشید، احتمال زیادی دارد که آن آهنگ Lovers Rock باشد.
این قطعه یکی از شناختهشدهترین آثار گروه است و بخش مهمی از فضای آن بر پایهی سمپل موسیقی قدیمی ساخته شده است. در پسزمینهی آهنگ، نمونهای از مقدمهی قطعهی The Dance Is Over از گروه The Shirelles شنیده میشود.
Lovers Rock نمونهی بسیار خوبی از فرمول TV Girl است:
یک ملودی نوستالژیک، یک بیت ساده، وکال آرام و داستانی دربارهی رابطه و میل.
همین ترکیب باعث شده این آهنگ سالها بعد از انتشار اولیه نیز دوباره توسط نسل جدید کشف شود.
Who Really Cares؛ وجه تاریکتر TV Girl
دومین آلبوم استودیویی گروه، Who Really Cares، در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
این آلبوم نسبت به French Exit فضای متفاوتی دارد و بیشتر به موضوعاتی مانند روابط جنسی، میل و پیامدهای آنها میپردازد. گروه نیز خود آلبوم را در همین چارچوب توصیف کرده بود.
در Who Really Cares، استفاده از بیتهای الکترونیک و سمپلها پررنگتر میشود و موسیقی گاهی حالوهوایی روانگردان و هیپنوتیزمکننده پیدا میکند.
قطعاتی مانند Not Allowed، Cigarettes out the Window و For You از جمله قطعاتی هستند که در میان طرفداران گروه بسیار شناخته شدهاند.
در این آلبوم، TV Girl بیش از گذشته نشان میدهد که قرار نیست دربارهی عشق، داستانی کاملاً رمانتیک تعریف کند.
Death of a Party Girl؛ ورود به فضای رؤیاییتر
در سال ۲۰۱۸، TV Girl سومین آلبوم استودیویی خود، Death of a Party Girl را منتشر کرد.
این آلبوم نسبت به آثار قبلی فضای رؤیاییتر و روانگردانتری دارد و استفاده از عناصر dream pop در آن بیشتر احساس میشود.
یکی از شناختهشدهترین قطعات این آلبوم Blue Hair است.
Blue Hair نمونهای خوب از توانایی TV Girl در ساختن موسیقیای است که در عین سادگی، حس عاطفی عمیقی ایجاد میکند.
این قطعه مانند بسیاری از آثار گروه، داستانی دربارهی رابطه و شخصیتهایی را روایت میکند که در میان خاطره، علاقه و فاصله گیر افتادهاند.
Grapes Upon the Vine؛ فصل جدید TV Girl
پس از چند سال فعالیتهای مختلف و پروژههای جانبی، TV Girl در سال ۲۰۲۳ چهارمین آلبوم استودیویی خود یعنی Grapes Upon the Vine را منتشر کرد.
این آلبوم نشان داد که گروه قصد ندارد صرفاً فرمول موفق آثار قبلی را تکرار کند.
در Grapes Upon the Vine، عناصر مختلفی از موسیقی مانند گاسپل، فانک، جَز و موسیقی الکترونیک در کنار سبک همیشگی گروه قرار گرفتهاند.
به همین دلیل، این آلبوم را میتوان یکی از تجربهگراترین دورههای موسیقایی TV Girl دانست.
چرا TV Girl در سالهای اخیر دوباره محبوب شد؟
یکی از جالبترین اتفاقات درباره TV Girl این است که بخش بزرگی از محبوبیت امروزی آنها سالها بعد از انتشار نخستین آثارشان شکل گرفت.
گروهی که در ابتدا عمدتاً در فضای موسیقی مستقل و اینترنتی فعالیت میکرد، با تغییر رفتار مخاطبان در پلتفرمهایی مانند TikTok دوباره توسط نسل جدید کشف شد.
آهنگهایی مثل Lovers Rock و Not Allowed بهویژه در فضای شبکههای اجتماعی بسیار مورد توجه قرار گرفتند.
این اتفاق باعث شد بسیاری از شنوندگان جوان برای اولین بار با French Exit و Who Really Cares آشنا شوند و سپس به سراغ دیگر آثار گروه بروند.
در واقع، TV Girl نمونهی جالبی از یک پدیدهی موسیقایی است که مسیر معمول شهرت را طی نکرد؛ بهجای اینکه ابتدا مشهور شود و سپس آثار قدیمیاش دوباره شنیده شوند، بخشی از مخاطبان جدید ابتدا قطعات قدیمی را کشف کردند.
محبوبترین آهنگهای TV Girl
اگر تازه میخواهید موسیقی TV Girl را شروع کنید، این قطعات نقطهی شروع مناسبی هستند:
- Lovers Rock
- Not Allowed
- Cigarettes out the Window
- Blue Hair
- Song About Me
- I Wanna Be Your Man
- Taking What's Not Yours
- Pantyhose
- For You
- Birds Don't Sing
هرکدام از این قطعات بخش متفاوتی از دنیای موسیقایی TV Girl را نشان میدهند؛ از فضای عاشقانه و نوستالژیک Lovers Rock تا فضای پیچیدهتر و تلختر Not Allowed.
TV Girl فقط موسیقی نیست؛ یک aesthetic است
شاید یکی از دلایل اصلی محبوبیت TV Girl این باشد که موسیقی آنها فقط یک صدای مشخص نیست.
TV Girl برای بسیاری از مخاطبان، یک حس و aesthetic است.
تصاویر قدیمی، رنگهای وینتیج، عکسهای فیلمهای کلاسیک، فضای اتاقهای تاریک، نوارهای VHS، تابستانهای نوستالژیک و رابطههای مبهم، همه میتوانند بخشی از دنیایی باشند که موسیقی TV Girl در ذهن شنونده ایجاد میکند.
این ویژگی باعث شده تأثیر TV Girl فقط در موسیقی باقی نماند و به بخشی از فرهنگ بصری و استایل نسل جدید نیز راه پیدا کند.
میراث TV Girl در موسیقی مستقل
TV Girl شاید از نظر تجاری در ابتدای مسیر خود یک گروه بزرگ و جریان اصلی نبود، اما توانست هویت صوتی بسیار مشخصی ایجاد کند.
استفاده از سمپلهای قدیمی، ترکیب ایندی پاپ با هیپهاپ و موسیقی الکترونیک، و روایت روابط انسانی از زاویهای غیررمانتیک، فرمولی ساخت که بهسادگی قابل تشخیص است.
از French Exit در سال ۲۰۱۴ تا Grapes Upon the Vine در سال ۲۰۲۳، گروه بارها سبک خود را تغییر داده اما هویت اصلی آن حفظ شده است.
شاید دلیل ماندگاری TV Girl همین باشد:
آنها تلاش نمیکنند احساسات را زیباتر از چیزی که هستند نشان دهند.
عشق میتواند زیبا باشد، اما میتواند خودخواهانه، عجیب، موقتی و حتی دردناک هم باشد.
و TV Girl دقیقاً در همین فضای خاکستری زندگی میکند.
TV Girl؛ موسیقی برای آدمهایی که هنوز در گذشته زندگی نمیکنند، اما دلشان برایش تنگ شده است
TV Girl از دل موسیقی مستقل دههی ۲۰۱۰ بیرون آمد، اما بخش مهمی از مخاطبانش را سالها بعد پیدا کرد.
موسیقی آنها ترکیبی از گذشته و حال است؛ سمپلهای قدیمی در کنار بیتهای مدرن، و داستانهای عاشقانه در کنار حس تنهایی و بیتفاوتی.
شاید به همین دلیل است که شنیدن TV Girl گاهی شبیه پیدا کردن یک نوار قدیمی در اتاقی است که هیچوقت در آن زندگی نکردهایم.
گذشتهای که واقعی نیست، اما somehow دلمان برایش تنگ شده است.